12 lutego

20. urodziny i dużo więcej smutków.

urodziny, spędzone samotnie, upłynęły pod znakiem niekończących się telefonów, po których moje zrezygnowanie osiągało kolejne stadia. coraz więcej niestety, nieaktualne i coraz mniej entuzjazmu. i w taki dzień, którego mimowolnie nie lubię, najbardziej smuci, gdy nawet rodzice o nim zapominają.

ale wieczorem dostałam uroczego aniołka a dzisiaj pyszną czekoladę i półtorej godziny tak mocno wyczekanej radości. i mimo, iż akcja toczyła się na centralnym, było zimno, a z każdą minutą trzęsłam się coraz bardziej, mimo tego, iż niemal grożono mi nożem, warto było zrezygnować z przeprawy na drugą stronę Wisły i zapakować się w 503, jadące do domu.

sny się skończyły. rzeczywistość skaleczyła mnie zbyt mocno i powoli wypiera ze mnie uczucia. niedługo stanę się bardzo bezbarwna i idealnie wpiszę się w każdy najszarszy kawałek tego miasta, które tak bardzo mnie nie lubi.