symultanous

O 1:05 wstawiam wodę na wieczorną herbatę. Szukam siebie na tych samych stronach internetowych i w tych samych rubrykach gazet. Dwie godziny wcześniej jestem niezupełnie sama w moim pokoju. Nowa przyjaciółka, której nienawidzę. Depresja.

W ciągu jednego popołudnia wszystko potrafi stracić smak. Po tygodniu gubi zapach. Po dwóch nawet kolor. Schodzę kilka pięter niżej i, dochodząc do żółtej wyrazistej linii, okazuje się, że zabrakło odwagi, że jest resztka rozumu.

rozum: czego tak naprawdę chcesz?

serce: biletu w obie strony.